«To sleep, or not to sleep, that is the question»

Τμήματα Β2 και Β4

«Φρόντισε να ξαπλώνεις πριν τα μεσάνυχτα και να έχεις συνεχή ύπνο για 8-9 ώρες» αυτή είναι η απάντηση που δόθηκε από τους διακεκριμένους ειδικούς: την Δρ. Παπαβασιλείου Αντιγόνη (παιδονευρολόγο του Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης) και τον Δρ. Μπονάκη Αναστάσιο (νευρολόγο, επίκουρο καθηγητή ΕΚΠΑ), που επισκέφθηκαν το σχολείο μας και μίλησαν στους μαθητές των τμημάτων Β1, Β2, Β4.

Οι διακεκριμένοι ομιλητές τόνισαν την αξία του ύπνου για την σωματική και ψυχική υγεία, καθώς και την φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων. Η στέρηση τού ύπνου μπορεί να επηρεάσει την μνήμη, τη δημιουργικότητα και την μάθηση, να εξασθενήσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να προκαλέσει σοβαρές διαταραχές. Επιπλέον, τόνισαν ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει η χρήση ψηφιακών συσκευών και Διαδικτύου να επηρεάζει τη διάρκεια και την ποιότητα του ύπνου.

Η δράση οργανώθηκε από τις καθηγήτριες Κοντοπίδη Ευαγγελία και Πανδή Μαρίνα και πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια της Θεματικής Εβδομάδας (22-26 Μαΐου 2017), στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας «Προστατευτικοί παράγοντες ενάντια στον εθισμό» η οποία εντάσσεται στο βασικό θεματικό άξονα «Πρόληψη εθισμού και εξαρτήσεων».

«Η ελεημοσύνη βασίλισσα των αρετών»

Χαπίτα Αιμιλία (Β4), Μπελογιάννη Μαίρη (φιλόλογος)

Πηγή: http://www.apostoliki-diakonia.gr

Την Παρασκευή 17/2/2017, την 6^η διδακτική ώρα, στην αίθουσα 205 του σχολείου μας πραγματοποιήθηκε συνδιδασκαλία μεταξύ των μαθητών του τμήματος Β4 και μαθητών της Β’ τάξης του Γυμνασίου Πόρου.

Στο πλαίσιο της συνδιδασκαλίας αυτής, οι μαθητές των δυο σχολείων εργαζόμενοι σε ομάδες δημιουργήσαμε ψηφιακές κάρτες εμπνευσμένοι από τη διδασκαλία του κειμένου της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας, Ενότητα 5: Ιωάννη Χρυσοστόμου, Εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ Προφήτου Δαυΐδ, που έχει ως θέμα του την ελεημοσύνη.

Η συνδιδασκαλία ήταν εποικοδομητική και ενδιαφέρουσα. Η εμπειρία της συνεργασίας με τους μαθητές του Γυμνασίου Πόρου εξαιρετική! Υπεύθυνη της συνδιδασκαλίας ήταν η καθηγήτριά μας κ. Μ. Μπελογιάννη, καθοδήγηση και υποστήριξη πρόσφερε η καθηγήτρια κ. Ε. Κοντοπίδη, παρούσα ήταν η καθηγήτρια του Γυμνασίου Πόρου κ. Μ. Δωρή.

Η παρακάτω συλλογή εικόνων παρουσιάζει μερικά από τα αποτελέσματα της συνεργασίας μας:

Όλοι μαζί για μια ενωμένη Κύπρο!

Κοντοδημόπουλος Δ., Κουρής Η., Κόκλα Π., Λυμπεροπούλου Ε., Μαρτζάκλη Μ., Μιχιώτη Α. (Β2)

Στο μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας μελετήσαμε το διήγημα του Νικηφόρου Μηλιώνη «Το συρματόπλεγμα του αίσχους». Ευχόμαστε να υπάρξει σύντομα μια ειρηνική επίλυση στο εθνικό και κοινωνικό πρόβλημα της Κύπρου. Πρέπει να εργαστούμε συστηματικά προς αυτή την κατεύθυνση.

Ψηφιακή δημιουργία του μαθητή Διονύση Κοντοδημόπουλου

Ψηφιακή δημιουργία των μαθητριών Κόκλα, Λυμπεροπούλου, Μαρτζάκλη, Μιχιώτη

Ψηφιακή δημιουργία του μαθητή Ηλία Κουρή

Το δικό μου «Χόγκουαρτς»...

Δανάη Τασιαδάμη (Β4)

Πηγή: http://www.mirror.co.uk/

Υπάρχουν πολλά είδη σχολείου. Το ιδανικό για μένα είναι ένα σχολείο στο οποίο θα είμαι οικότροφη. Πιστεύω πως με το να είναι ένα παιδί οικότροφο μπορεί να το ωφελήσει στη ζωή του καθώς μαθαίνει να είναι ανεξάρτητο και να αναλαμβάνει την ευθύνη για τις πράξεις του.

Αρχικά, το κτίριο θα ήθελα να είναι νεοκλασικό με ψηλά ταβάνια και ευρύχωρες αίθουσες. Θα έχει το σχήμα του «Π» και στο κέντρο θα υπάρχει μια μεγάλη αυλή με δέντρα και παρτέρια με λουλούδια. Στην αυλή, επίσης, θα βρίσκονται παγκάκια και κιόσκι για τους μαθητές και τους καθηγητές.

Επιπρόσθετα, το κτίριο θα έχει δύο ορόφους. Στο ισόγειο θα υπάρχουν η τραπεζαρία, το εντευκτήριο, η αίθουσα εκδηλώσεων και η βιβλιοθήκη του σχολείου. Στον πρώτο όροφο θα βρίσκονται οι αίθουσες διδασκαλίας, τα γραφεία των καθηγητών και της διεύθυνσης. Ο δεύτερος όροφος, στον οποίο θα είναι οι χώροι διαμονής των μαθητών, θα χωρίζεται σε δύο πτέρυγες: αρρένων και θηλέων. Τα δωμάτια θα είναι ευρύχωρα με μεγάλα παράθυρα και ψηλά ταβάνια. Καθένα θα έχει δύο κλίνες με ουρανό, δύο γραφεία, δύο ντουλάπες και ένα τζάκι για τις κρύες νύχτες του χειμώνα.

Οι καθηγητές, οι οποίοι θα μένουν και αυτοί στο σχολικό χώρο, θα είναι σχετικά νέοι και θα φορούν στολή που θα τους παρέχει το σχολείο. Θα πρέπει να κάνουν το μάθημα προσιτό στους μαθητές και διαδραστικό ώστε να είναι συνδεδεμένο και με την σημερινή κοινωνία.

Έπειτα, το πρόγραμμα και οι κανόνες θα πρέπει να τηρούνται με αυστηρότητα. Αρχικά, η ώρα του πρωινού αρχίζει στις εφτά και τελειώνει στις οχτώ. Τα μαθήματα θα ξεκινούν στις οχτώ και τέταρτο και η λήξη τους θα είναι στις μία και μισή. Στις δύο οι μαθητές θα πρέπει να βρίσκονται στην τραπεζαρία για το μεσημεριανό το οποίο θα τελειώνει στις τέσσερις. Το απόγευμα οι μαθητές ή θα διαβάζουν τα μαθήματά τους ή θα βρίσκονται στο εντευκτήριο παίζοντας επιτραπέζια παιχνίδια ή στη βιβλιοθήκη, είτε για κάποια ομαδική εργασία είτε για την ανάγνωση κάποιου μυθιστορήματος. Τέλος, οι μαθητές θα είναι υποχρεωμένοι να φορούν την σχολική στολή κατά τη διάρκεια της μέρας και να βρίσκονται στα κρεβάτια τους στις οχτώ το βράδυ.

Τα σαββατοκύριακα θα γίνονται εκδηλώσεις, εκδρομές ή αγώνες. Στις διακοπές τα παιδιά θα γυρνούν σπίτια τους και θα πρέπει να βρίσκονται στο σχολικό χώρο με τη λήξη των διακοπών.

Για μένα, αυτό είναι το ιδανικό σχολείο και θα ήθελα πολύ να υπάρξει και στην Ελλάδα.

Αγαπητό μου ημερολόγιο...

Μαρίλια Τερζή (Β4)

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

σήμερα το πρωί στο σχολείο, μου ζητήθηκε να περιγράψω πως φαντάζομαι το ιδανικό σχολείο. Θα ήθελα να σου το περιγράψω κι εσένα, έτσι ώστε να μην το ξεχάσω ποτέ.

Αρχικά το σχολείο θα ήθελα να ήταν σε μεγάλη έκταση, γύρω στα χίλια πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα, με δύο μεγάλους κήπους, όπου κάθε τάξη θα έχει το δικαίωμα να φυτεύει λουλούδια ή ζαρζαβατικά. Θα υπάρχει ένας κλειστός χώρος με πισίνα και δύο ψηλούς βατήρες, όπου κάθε Τετάρτη απόγευμα θα κάναμε μάθημα κολύμβησης. Επιπλέον θα υπήρχαν τρία γήπεδα, ένα μπάσκετ, ένα βόλεϊ. Οι τοίχοι θα ήταν βαμμένοι σε χρώμα γαλαζοπράσινο. Στον εσωτερικό χώρο τού σχολείου θα υπάρχουν οι τάξεις και ένας κλειστός χώρος για μάθημα μπαλέτου και άλλων χορών. Οι τάξεις θα ήταν ευρύχωρες και οι τοίχοι βαμμένοι με χρώμα "σκοτωμένο σομόν". Τα θρανία θα χωρούν τρία άτομα το καθένα και θα είναι ολόλευκα, χωρίς μουτζούρες ή ζωγραφιές και κάθε μάθημα θα έχει την δική του αίθουσα.

Οι καθηγητές θα είναι πάντα χαρούμενοι και χαμογελαστοί και θα μας διδάσκουν το μάθημα με τον πιο μεταδοτικό τρόπο. Θα είναι και άντρες και γυναίκες ηλικίας 20-30 χρονών, διότι όταν είναι νέοι μπορούν να μας καταλάβουν καλύτερα. Θα φορούν πάντα ανοιχτόχρωμα ρούχα για να μας ξυπνούν και να μας φτιάχνουν την διάθεση, διότι τα σκουρόχρωμα ρούχα εκνευρίζουν ή και κοιμίζουν τους μαθητές και δεν τους βοηθούν να συγκεντρωθούν στο μάθημα. Κανένας καθηγητής δεν θα είναι φαλακρός και όλες οι καθηγήτριες θα είναι φυσικές ξανθές, καστανές, ανάλογα με το χρώμα των μαλλιών τους, δηλαδή δεν θα τα βάφουν. Κανένας καθηγητής δεν θα φωνάζει ή θα μαλώνει ή θα βάζει τιμωρίες. Θα είναι όλοι τους ευγενικοί και καλοσυνάτοι και θα έρχονται στο σχολείο πάντα με καλή διάθεση και ποτέ με νεύρα ή στενοχωρημένοι.

Το μάθημα θα γίνεται ευχάριστα και οι μαθητές, χωρίς να φωνάζουν ή να μιλούν, θα προσέχουν καθ’ όλη την διάρκεια της παράδοσης. Τις απογευματινές ώρες θα υπάρχουν δωρεάν μαθήματα χορού και κολύμβησης, ενώ το μεσημέρι, στο τέλος των μαθημάτων, θα υπάρχουν δωρεάν μαθήματα χορωδίας και μουσικών οργάνων. Θα έχουμε μια σχολική ορχήστρα στην οποία θα παίρνουν μέρος όλοι οι μαθητές, που θα έχουν δηλώσει συμμετοχή στα επιπλέον μαθήματα μουσικής. Όλη η ύλη και όλες οι ασκήσεις των σχολικών βιβλίων θα γίνονται στην τάξη και δεν θα έχουμε να διαβάσουμε ή να γράψουμε ασκήσεις, διότι θα τις έχουμε κάνει από το σχολείο.

Αυτό είναι για μένα το ιδανικό σχολείο, αγαπητό μου ημερολόγιο, και ελπίζω μία μέρα να ιδρυθεί κάποιο που να μοιάζει με αυτό που φαντάζομαι.

Το δικό μου ιδανικό σχολείο!

Λώρη Ψαλίδα (Β4)

Όλα τα παιδιά, κάποτε στην ζωή τους, έχουν σκεφτεί το πως θα ήταν ένα τέλειο  σχολείο. Τώρα λοιπόν, θα σας περιγράψω το δικό μου ιδανικό σχολείο.

Επειδή το σχολείο είναι ένας χώρος στον οποίο ο μαθητής περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του, θα ήταν πολύ ευχάριστο εάν αυτός ο χώρος ήταν ευρύχωρος, εργονομικά δομημένος, με ωραία ντουλάπια και καλά βαμμένος. Θα ήταν ευκολότερο αν ήταν χωρισμένος σε ορόφους, για να μην υπάρχει δυσκολία στη μετακίνηση. Οι τάξεις να ήταν, όπως είπα και πριν, καλά δομημένες, μεγάλες, βαμμένες με  φωτεινά χρώματα και πλήρως εξοπλισμένες. Αίθουσες όπως της Πληροφορικής, της Μουσικής και των Καλλιτεχνικών να έχουν ωραία και ευκολόχρηστα αντικείμενα για την διεξαγωγή του μαθήματος. Ως προς τις σκάλες, θα ήταν πιο βολικό αν υπήρχαν ράμπες, που θα εξυπηρετούσαν και τους μαθητές με κινητικά προβλήματα. Οι αθλητικές εγκαταστάσεις θα ήταν μεγάλες, όπως και το κλειστό γυμναστήριο, ενώ τα γήπεδα θα ήταν χωρισμένα έτσι ώστε τα παιδιά να έχουν μεγαλύτερη ελευθέρια στις κινήσεις τους και να είναι πιο άνετα.

Οι καθηγητές θα ήταν πολλοί σε αριθμό και ευχάριστοι. Ο τρόπος που θα έκαναν το μάθημα θα ήταν ενδιαφέρον και θα κρατούσε τα παιδιά πάντα προσηλωμένα εκεί. Δεν θα έβαζαν πολλά μαθήματα για το σπίτι και θα προσπαθούσαν να έχουν καλές σχέσεις με όλα τα παιδιά. Ως προς την εμφάνιση τους, θα ήταν και από τα δυο φύλλα, ανεξάρτητου ηλικίας, αλλά θα ήταν πάντα προσεγμένα ντυμένοι. Θα ήθελα να είναι εκφραστικοί και να κάνουν πολλές, αλλά σωστά επιλεγμένες χειρονομίες, καθώς αυτό αρέσει πολύ στα παιδιά γιατί βλέπουν και κάτι εκτός από τo  να ακούνε μόνο. Ο στόχος της ημέρας τους θα ήταν να κάνουν τους μαθητές να αγαπήσουν το μάθημα το οποίο διδάσκουν, αλλά και το σχολείο γενικότερα.

Οι μαθητές θα ήταν και αυτοί πολλοί στον αριθμό, ευγενικοί, καλόκαρδοι, πάλι ανεξάρτητου φύλου αλλά και εθνικότητας. Δεν θα υπήρχε σχολικός εκφοβισμός ούτε διαχωρισμός καθώς όλοι θα ήταν αγαπημένοι. Θα σέβονταν και θα πρόσεχαν τα υπόλοιπα παιδιά.

Το πρόγραμμα θα ήταν 7ωρο και 6ωρο, με καλά μοιρασμένες ώρες, έτσι ώστε τα παιδιά να είναι ευχαριστημένα και να μην πιέζονται στο σπίτι. Θα υπήρχαν επίσης μερικές ώρες, δυο-τρεις το πολύ την εβδομάδα, κατά τις οποίες οι μαθητές θα ήταν ελεύθεροι να κάνουν ό,τι τους ευχαριστεί.

Οι βαθμοί θα έμπαιναν αυστηρά, και αυτό θα γινόταν γνωστό στους μαθητές ως κίνητρο για να διαβάζουν, αλλά δίκαια, για να μην υπάρχουν θέματα με τους γονείς αλλά και τα ίδια τα παιδιά.

Το ιδανικό σχολείο: το σχολείο της συνεργασίας και της χαράς!

Κωνσταντίνα Τσενέ (Β4)

Το ιδανικό σχολείο με βάση τις δικές μου προτιμήσεις θα είναι χωρίς αμφιβολία ένας χώρος που θα ξεχειλίζει από περιεχόμενο, ουσία, συνεργασία και χαρά.

Όπως τα περισσότερα σχολεία, έτσι κι αυτό θα ήθελα να απαρτίζεται από ανοιχτόχρωμα βαμμένους τοίχους, πάνω στους οποίους θα βρίσκονται κρεμασμένα κάθε είδους έργα μαθητών, ανεξάρτητα το φύλο ή την ηλικία. Θα επιθυμούσα, ακόμα, να έχει και πολλούς διαδρόμους. Πολύχρωμες στριφογυριστές σκάλες να συνδέουν τον έναν όροφο με τον άλλο, έτσι ώστε να μοιάζει το σχολείο με έναν λαβύρινθο από χρώματα. Όσο αναφορά τις αίθουσες, θα ήταν σίγουρα αμέτρητες και πελώριες. Καθεμία θα ήταν αυτόνομη και ανεξάρτητη από τις άλλες. Εκτός από το μεγάλο κυκλικό τραπέζι που θα βρισκόταν στο κέντρο του χώρου και τον ορθογώνιο ασπροπίνακα που θα ακούμπαγε σ’ έναν από τους μπορντό τοίχους κάθε αίθουσας, θα υπήρχαν και πολλά παράθυρα. Παράθυρα με θέα τον καταγάλανο ουρανό και τα γκριζόμαυρα σύννεφα, παράθυρα με θέα τα ανθισμένα λουλούδια των παρτεριών του προαυλίου και τέλος, παράθυρα με με θέα τη μεγάλη λεωφόρο που θα περνούσε κατά μήκος του σχολείου.

Οι καθηγητές θα ήταν άνθρωποι νέοι και μη. Θα χαρακτηρίζονταν από κατανόηση, συμπόνια, γλυκύτητα και ίση αντιμετώπιση όλων των μαθητών χωρίς καμία απολύτως διάκριση ή εξαίρεση. Θα ήταν άνθρωποι επικοινωνιακοί, ανοιχτόμυαλοι, άνετοι και ακομπλεξάριστοι. Θα ταίριαζαν σε κάθε λογής μαθητή και καθένας τους θα μας έδινε την αίσθηση της οικειότητας. Πέρα από το ρόλο του δασκάλου, θα θα είχαν και το ρόλο του στηρίγματος και της βοήθειας μέσα στα μάτια κάθε παιδιού. Το μάθημα θα γινόταν διαδραστικά και μόνο, χωρίς παπαγαλίες ή αποστηθίσεις από το βιβλίο. Κάθε καθηγητής θα έκανε τη δουλειά του με πάθος και ενδιαφέρον, όχι για να πάρει απλά έναν μισθό. Θα ερχόταν καλά προετοιμασμένος για την επόμενη μέρα και θα παρέδιδε το μάθημα μέσω ερωτήσεων, αρχικά ανοιχτών και πιο γενικών, ώστε να μπορεί κάθε τύπος μαθητή να συμμετέχει. Όταν θα έφτανε η ώρα της βαθμολογίας, θα αξιολογούσε κάθε μαθητή με αντικειμενικότητα. Φυσικά και όχι με βάση τις σχέσεις τους, μα με βάση την προσπάθεια και τον αγώνα που θα κατέβαλλε.

Το πρόγραμμα θα ήταν ανάλαφρο και ξεκούραστο. Τα παιδιά δεν θα ένιωθαν πίεση, ούτε άγχος. Θα αντιμετώπιζαν την εκπαίδευση ως ένα τεράστιο δώρο και θα ήταν ευγνώμων που θα είχαν τη δυνατότητα να μορφωθούν. Η ποικιλία των μαθημάτων που θα υπήρχε θα ήταν αρκετά μεγάλη. Μαθημάτων πιο ανοιχτών και μη, μαθημάτων που θα έκαναν αναφορά σε προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη  κοινωνία κτλ. Θα ήταν ένα πρόγραμμα που όχι μόνο θα προετοίμαζε τα παιδιά να βγουν σε αυτόν τον κόσμο και να βρουν μια δουλειά, μα τους έδινε συνείδηση και τους έκανε ενεργούς πολίτες.

Επειδή όμως ιδανικά σχολεία δεν υπάρχουν και τα όνειρα δύσκολα γίνονται πραγματικότητα, ας επιστρέψουμε πίσω στη μουντή πραγματικότητα και ας συμβιβαστούμε με όσα έχουμε...

Ένα διαφορετικό σχολείο...

Αιμιλία Χαπίτα (Β4)

   

Πηγή: http://boingboing.net/

Για εμένα το ιδανικό σχολείο δεν θα ήταν πολύ διαφορετικό από τα σχολεία που συναντάμε καθημερινά. Τα σχολεία στο εξωτερικό, όπως στην Αγγλία για παράδειγμα, φαντάζουν στο μυαλό μου πολύ κοντά στο “ιδανικό”σχολείο.

Ένα σχολείο που θα ήταν  ότι καλύτερο για εμάς τους μαθητές, λοιπόν, πιστεύω ότι θα ήταν πολύ μεγάλο με αίθουσες για κάθε μάθημα. Θα μου άρεσε ο κάθε μαθητής να έχει έναν χώρο για τα προσωπικά του αντικείμενα που θα μπορούσε να τον διακοσμήσει ανάλογα με τον χαρακτήρα του. Οι αίθουσες θα είχαν φωτεινά και χαρούμενα χρώματα, όπως κίτρινο, πράσινο και μπλε, ενώ θα υπήρχαν μεγάλοι χώροι στο κέντρο του συνόλου των αιθουσών, ανά κατηγορία μαθημάτων (φιλολογικά, θετικές επιστήμες, ξένες γλώσσες, γυμναστήριο), όπου οι μαθητές θα έκαναν το διάλειμμά τους για να μην επηρεάζονται από τον καιρό. Ακόμη πιστεύω ότι κάθε αίθουσα θα έπρεπε να έχει τον κατάλληλο εξοπλισμό ανάλογα με το μάθημα. Έτσι οι αίθουσες Πληροφορικής και Καλλιτεχνικών θα είχαν υπολογιστές και υλικά ζωγραφικής αντίστοιχα, ενώ το Γυμναστήριο, όπου θα έκαναν γυμναστική οι μαθητές, θα είχε όργανα γυμναστικής, στρώματα και γήπεδα μπάσκετ, ποδοσφαίρου, βόλεϊ ή τένις.

Όσον αφορά τους καθηγητές, ένα ιδανικό σχολείο θα είχε καθηγητές και από τα δύο φύλα με ηλικίες κυρίως μικρές, από τριάντα έως πενήντα ετών, έτσι ώστε να έχουν μεταδοτικότητα χωρίς να είναι υπερβολικά νέοι και άπειροι ή πιο μεγάλοι και μη επιθυμητοί από τους μαθητές. Το ιδανικό για εμένα θα ήταν να ερχόντουσαν πάντα με καλή διάθεση και να κάνουν το μάθημα διαδραστικά, διότι έτσι θα ήταν πιο ενδιαφέρον το μάθημα, ωστόσο δεν θα είναι δυνατό ένας άνθρωπος να έχει μονίμως καλή διάθεση. Θα επιθυμούσα οι καθηγητές του σχολείου να γνώριζαν καλά τους μαθητές τους μέσα από δραστηριότητες για να ένοιωθαν πιο άνετα και έτσι να πρόσεχαν στο μάθημα με ευχαρίστηση και όχι από ανάγκη.

Κατά τη γνώμη μου, το πρόγραμμα των σχολείων θα έπρεπε να είναι πολύ διαφορετικό. Αρχικά πιστεύω ότι θα έπρεπε να ξεκινάει πιο αργά (κατά τις εννέα για παράδειγμα), αφού είναι αποδεδειγμένα κακό για τον οργανισμό ενός ανθρώπου να ξυπνάει πολύ νωρίς και το μυαλό δεν λειτουργεί αρκετά καλά. Όσον αφορά τα μαθήματα, πιστεύω ότι θα έπρεπε να γίνονται κάποια ερωτηματολόγια στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς, που θα έδειχναν σε ποια μαθήματα χρειάζεται βοήθεια κάθε μαθητής και θα έφτιαχναν το πρόγραμμα του καθενός ανάλογα. Τέλος, πιστεύω ότι πέρα από τα μαθήματα που διδάσκονται στις μέρες μας, θα έπρεπε να υπάρχουν και μαθήματα όπως ο επαγγελματικός προσανατολισμός, ο χορός και η θεατρική αγωγή μέσα από τα οποία θα διάλεγε κάθε μαθητής το ιδανικό για τον ίδιο.

Το σχολείο που ονειρεύομαι!

Αθηνά Τσόγκα (Β4)

Το ιδανικό σχολείο για εμένα είναι ένα μεγάλο κτίριο, διώροφο και χωρίς «γκράφιτι». Θα ήθελα να έχει μεγάλη αυλή και ένα κλειστό χώρο για γυμναστική τον χειμώνα, ο οποίος να είναι εξοπλισμένος με το κατάλληλο κι απαραίτητο υλικό για να πραγματοποιείται το μάθημα σωστά. Στη συνέχεια θα επιθυμούσα να υπάρχει μία ξεχωριστή αίθουσα για το κάθε μάθημα, δηλαδή να υπάρχει ένα εργαστήριο φυσικής και χημείας, ένα εργαστήριο πληροφορικής, ένα εργαστήριο τεχνολογίας και τέλος να υπάρχει μία αίθουσα κατάλληλα εξοπλισμένη για το μάθημα των καλλιτεχνικών. Αυτός ο διαχωρισμός θα βοηθήσει στην καλύτερη διδασκαλία και στην καλύτερη επαφή των μαθητών με τα μαθήματα αυτά. Επίσης, θα ήθελα να έχει μία καντίνα με όλα τα επιτρεπτά φαγητά, ώστε τα παιδιά να μπορούν να φάνε σε περίπτωση που δεν έχουν φαγητό από το σπίτι τους. Τέλος και κυριότερο θα ήθελα να υπάρχουν σε όλα τα σχολεία κάμερες ασφαλείας, ώστε να αισθάνονται οι μαθητές και οι καθηγητές πιο ασφαλείς.

Οι καθηγητές θα ήθελα να είναι πάντα χαμογελαστοί, να μην μεταφέρουν τα προβλήματά τους στην τάξη και να βρίσκονται κοντά στα παιδιά, να ακούνε τα προβλήματά τους και να προσπαθούν να τα βοηθήσουν. Δεν θα με πείραζε καθόλου οι καθηγητές να είναι και των δύο φύλων και άνδρες και γυναίκες δηλαδή. Θα επιθυμούσα οι καθηγητές να αξιοποιούν πιο συχνά ηλεκτρονικά μέσα για την καλύτερη παράδοση του μαθήματος. Επίσης, όταν οι καθηγητές χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά μέσα, οι μαθητές αφομοιώνουν και προσέχουν πιο πολύ το μάθημα. Και το πλέον προφανές είναι ότι ο κάθε καθηγητής πρέπει να διδάσκει το μάθημα που έχει σπουδάσει, ώστε να μπορεί να διδάξει σωστά και καλά. Τέλος, θα ήθελα οι καθηγητές να βάζουν λιγότερα μαθήματα για το σπίτι και λιγότερα διαγωνίσματα.

Όσον αφορά το πρόγραμμα, θα ήθελα το ωράριο του σχολείου να αλλάξει, δηλαδή να ξεκινάει στις 10 το πρωί και να τελειώνει στις 4 το μεσημέρι. Με τον τρόπο αυτό τα παιδιά θα κοιμούνται περισσότερες ώρες και θα είναι πιο ξεκούραστα στο μάθημα. Θα ήθελα τα μαθήματα να διδάσκονται πιο αραιά, δηλαδή αν έχουν την Δευτέρα Αρχαία να έχουν πάλι την Πέμπτη για να μπορούν τα παιδιά να κάνουν τα μαθήματά τους και να αλλάζουν παραστάσεις, Επίσης, θα ήθελα να υπάρχουν τρία εξάωρα μες την εβδομάδα για να ξεκουράζονται πιο πολύ οι μαθητές και για να προλαβαίνουν τις εξωσχολικές τους δραστηριότητες. Θα επιθυμούσα επίσης να υπάρχει υποχρεωτικά τουλάχιστον ένας Όμιλος την εβδομάδα. Εκεί τα παιδιά θα μπορούν να διευρύνουν τις γνώσεις τους πάνω σε θέματα που τους ενδιαφέρουν. Οι όμιλοι αυτοί θα περιλαμβάνονται στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν το ιδανικό σχολείο για την δικιά μου άποψη.

Εκπαιδευτική επίσκεψη την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2016

Οι 96 μαθητές της Β' Γυμνασίου θα επισκεφθούμε το Βυζαντινό Μουσείο και την Ιερά Μονή Αγ. Ιωάννου Καρέα. 

Πηγή: http://www.byzantinemuseum.gr/el/museum/

Πηγή: http://www.imaik.gr/